หลอน : ยาย ฝาชีและ บ้านไม้เก่าๆ

“นทธี พระจันทร์ใส”

เมื่อราวสามสิบปีกลาย ผมไปเยี่ยมคุณยายเพื่อนพ้อง ซึ่งในขณะนั้นไม่สบายแล้ว

ตอนยังแข็งแรง คุณยายเอ็งใจดี ในตอนที่ผมไปพบสหายที่บ้าน คุณยายเอ็งถูกใจชักชวนคุยแล้วทำครัว ให้รับประทาน ครั้งคราวก็ทำของหวานอร่อยๆให้รับประทาน แถมตักนำกลับไปรับประทานต่อที่บ้านด้วย สหายผมเป็นหลานเพียงผู้เดียว คุณยายแกมีลูกผู้เดียวซึ่งหมายถึงแม่ของเพื่อนพ้อง แต่ว่าโชคร้าย แม่เพื่อนตายตั้งแต่อายุยังน้อย ตอนเพื่อนพ้องสิบขวบ

คุณยายก็เลยรักหลานคนนี้มากมาย เผื่อแผ่มาถึงสหายๆของหลานด้วย

ผมไปถึงทันได้กราบคุณยาย

คุณยายคลำหัว ให้พรให้ลาภดี เรียนหนังสือเก่งๆแล้วผมก็ออกมาจากห้อง ปลดปล่อยให้บิดาและก็เพื่อนพ้อง อยู่กันในห้องคุณยาย คุณยายหมดลมในอีกชั่วโมงถัดมา ผมอยู่ช่วยงานฌาปนกิจศพจนกระทั่งวันเผา

บางคืนผมก็ค้างคืนกับเพื่อนฝูงที่บ้านคุณยาย

แต่ว่าเพียงพอถึงเวลารับประทาน พวกเรากินกันด้านนอกบ้าน ไม่มีการทำอาหารแม้กระทั้งครั้งเดียว แต่ว่าขณะที่ผมทำกับข้าว ผมมองเห็นฝาปิดกับข้าวแบบโบราณซึ่งงามมากมาย เป็นฝาสำหรับปิดอาหารทำด้วยหวายถักเป็นลายดาวล้อมเดือน มองประณีตบรรจงและละเอียดลออ ละเอียดอ่อน แถมฝาปิดกับข้าวนี้ก็ถักกระทั่งแน่น มองแข็งแรง แข็งแรง เพื่อนพ้องบอกใช้มาหลายสิบปี เขามองเห็นมาตั้งแต่กำเนิด

“นานๆครั้งคุณยายก็ใช้ผ้าหมาดๆเช็ดถูแล้วตากลมไว้ ข้ายังเคยช่วยคุณยายขัดถูเลย แต่ว่าคุณยายหวงมากมายนะ ฝาปิดกับข้าวอันนี้”

แม้กระนั้นข้างหลังวันเผาเพื่อนพ้องกลับชูให้ผม “ฉันมีความเห็นว่าแกถูกใจสะสมของโบราณ อยู่กับแกคงจะมีคุณประโยชน์มากยิ่งกว่าทิ้งเอาไว้ที่บ้านนี้ ซึ่งอีกไม่นานบิดาก็อาจจะ ขายทิ้งบ้านมันเก่ามากมาย ปรับปรุงแก้ไขซ่อนแซมดูแลไม่ไหว บิดาบอก”

เวลานี้ผมยังชายหนุ่ม ผมมองดูบ้านซึ่งผลิตมาจากไม้เต็งด้วยความเสียดาย ว่ากันตามจริงก็แค่ชำระล้างจริงๆจังๆสักรอบ ท้องถิ่นแล้วก็บันไดที่ทำด้วยไม้มะค่าก็แค่ขัดชำระล้าง

ลงเงาอีกครั้งก็โอเคแล้ว แม้กระนั้นบิดาของเพื่อนฝูงอาจต้องการขายได้เงินมากยิ่งกว่าข้อแก้ตัวเรื่องความเก่าแก่

คุณยายเพื่อนฝูงซึ่งผัวเสียตั้งแต่สาวและก็อยู่บ้านข้างหลังใหญ่นี้มาผู้เดียว ผมเห็นภาพถ่ายเก่าๆที่ห้อยไว้ตามมุมต่างๆของบ้าน ด้วยความเสียดายบ้านข้างหลังนี้

หัวใจผมมีความคิดว่าเพื่อนพ้องคงจะเก็บไว้ เขาบางทีอาจจะคิดเสียดายตอนหลัง เมื่อบอกเขา เขาพูดว่าก็บิดาอยากได้อย่างงี้ เขาจะทำอะไรได้

ยุคนั้นกล้องที่มีไว้ถ่ายภาพยังคงใช้ฟิล์มถ่ายรูป ผมเดิน ถ่ายรูปบ้านข้างหลังนี้ตามมุมต่างๆจนถึงหมดม้วน ภายหลังจากนำไปล้าง ผมรีบนำภาพไปพบสหาย เนื่องจากหลายภาพผมถ่ายติดยาเสพย์ติดยซึ่งตายแล้ว

“คุณยายมึงอาจเสียดายไม่น้อย มึงอยู่ของแกมาหลายสิบปี อีกอย่างว่าไปบ้านข้างหลังนี้น่าจะเป็นสิทธิ์ของแกนะ บิดาแกมันเพียงแค่ลูกเขย” ผมตกลงใจบอกออกไป

รู้อยู่แก่ใจว่า ถ้าเกิดบิดาเพื่อนฝูงได้ยินอาจจะไม่สบอารมณ์

“ข้าทำอะไรได้ บิดาเขาจัดแจงเองหมด”

“เอ็งก็ทดลองคัดค้านบิดาสิ”

“บิดาฉันเค้าดุ ทดลองได้ตกลงใจอะไรลงไปผู้ใดห้ามก็ไม่ฟังหรอก”

“เอาภาพเหล่านี้ให้บิดาเอ็งมองสิ เราว่าบิดาแกอาจกลัวจนกระทั่งไม่กล้าขาย”

“เราว่าบางครั้งอาจจะรีบขายเลยก็ได้” เพื่อนฝูงตอบ

ยุคนั้นยังไม่มีเฟซบุ๊ก ไม่งั้นผมอาจเอาขึ้นสเตตัสให้เรื่องดัง แต่ว่าผมก็ตกลงใจให้บิดาสหายอีกคนช่วย เขาเป็นคอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์ฉบับดัง

เขาอยากได้เรื่องฮือฮาๆมาลงอยู่แล้ว ปรากฏว่าเมื่อลงเผยแพร่เรื่อง “รูปถ่ายติดวิญญาณ” และก็ดังไปทั่ว ปรากฏว่าบ้านไม่มีลูกค้ามาซื้อจริงๆด้วยเหตุว่าคงจะไม่มีผู้ใดต้องการอยู่บ้านที่มีผีหรอก

แม้กระนั้นหาใช่เช่นนั้นไม่ บิดาเพื่อนพ้องกลับทำสิ่งนอกจากความหวัง เขาเอาคนงานที่ใดไม่เคยรู้ จัดแจงรื้อถอนบ้านออกเป็นชิ้นๆขายไม้แทนขายทั้งยังข้างหลัง

เล่นเอาผมสะดุ้ง

ปรากฏว่าวันที่คนงานเข้ามารื้อถอน

ทุกคนเจอดี ตั้งแต่เครื่องมือร่วงตกพื้น หรือเสียงผู้สูงอายุหัวเราะ เสียงคนเดินบน พื้นไม้ บางบุคคลมองเห็นผู้สูงวัยเดินผ่านหน้าไปด้วย ในที่สุดปลอดคนงานสักคนกล้ารื้อถอน

ผมนำประเด็นนี้ไปแจ้งให้อาคอลัมนิสต์ฟัง

เอ็งก็ปล่อยข่าวอีกครั้ง เรื่องผีในบ้านไม้เก่าก็เลยดังเพิ่มไปอีก ต่อนี้ไปปากต่อปาก เรื่องราวก็เล่าเพิ่มเติมอีกความน่าสะพรึงกลัวเข้าไปอีก ตามประสามนุษย์ จากที่คนงานเพียงแค่ได้ยิน เพียงแค่มองเห็นแว้บก็เปลี่ยนเป็นว่าถูกหลอกหัวโกร๋น วิ่งหนีหัวซุน จนกระทั่งคุณยายนั่งบนคบไม้แกว่งไกวเท้าก็มีให้ได้ยิน

ผมรู้สึกหนำใจรวมทั้งสนุกสนานมากมายไปด้วย เนื่องจากว่าพอใจที่บ้านไม้ข้างหลังนั้นมิได้ถูกขาย

เพราะเหตุว่าไม่มีผู้ใดทราบหรอกว่า

รูปที่ว่าถ่ายติดวิญญาณนั้น ผมเองเป็นคนสร้างขึ้นขณะล้างรูป เรื่องผีคุณยายผมก็ว่าจ้างคนมาเลียนแบบเป็นผี ทำเสียงต่างๆขึ้นเองเพื่อหลอกคนงาน

ผมทำทั้งสิ้นนี่ก็เพื่อแลกเปลี่ยนกับฝาปิดกับข้าวที่เพื่อนฝูงให้มา

เป็นผมฝันว่ายายแกมาทวงฝาปิดกับข้าวคืน แม้กระนั้นในฝันผมกล่าวว่า ผมขอฝาสำหรับปิดอาหารแลกเปลี่ยนกับแนวทางการทำให้บ้านไม่จำเป็นที่จะต้องถูกขายได้ไหม คุณยายก็ตกลง ผมก็เลยคิดและก็ ทำเรื่องทั้งผองขึ้น ผมมิได้เป็นคนดีอะไรหรอก ก็แค่อยากได้ฝาสำหรับปิดอาหาร

Related posts